Fraaie fluitklanken Ysaye Trio en Felicia van den End

De Beekberger, 7 maart 2012
Tekst: Henk van Doorn

Zaterdagmiddag 5 maart werd in De Oude Kerk in Beekbergen voor de 19e maal een concert gegeven in het kader van de Stichting Beekbergen klassiek. Rada Ovcharova (viool), Emlyn Stam (altviool) Willem Stam (cello) samen het Ysaye Trio en Felicia van den End op fluit waren dit keer de musici.

Welkomstwoord
Voor een praktisch volle kerk sprak notaris Blankhart kort en bondig zijn welkomstwoord uit. “Het was misschien wat moeilijk om hier te komen want de weg leek op de Noord- Zuidlijn “aldus de spreker, maar, vervolgde hij, “het is een belangrijk jaar voor de Stichting want we vieren ons tienjarig bestaan dit jaar. Geen feest met glazen maar met een speciaal programma voor de hoogste klassen van het basisonderwijs. De hele kerk zit nu ook vol jonge mensen en dat moet zo blijven. Op 8 oktober is ons volgende concert. Welkom speciaal voor de sponsors, zij maken het mogelijk dat we bij elk concert topmusici kunnen aantrekken. Veel plezier.“

Foto: Ada van Exel

Foto: Ada van Exel

Mozart Fluitkwartet
Het publiek wordt bij Beekbergen Klassiek inderdaad elk concert weer verwend met topmusici en zo ook deze middag. Ze hielden de toehoorders van het begin af aan in hun ban met een fraaie vertolking van Mozarts Fluitkwartet in D. Felicia van den End haalt een heldere toon uit haar instrument en speelt met een moeiteloos gemak. Daardoor kan ze alle aandacht geven aan zaken als dynamiek en samenspel. De strijkers pasten zich daar naadloos bij aan en zo ontstond er een prima wisselwerking tussen de musici. Van Mozart is bekend dat hij weinig affiniteit had met de fluit. Hij kreeg eens een opdracht van een amateurfluitist voor vier fluitkwartetten en drie soloconcerten. Die heeft hij maar ten dele voltooid, terwijl hij voor zijn broodwinning toch afhankelijk was van opdrachtgevers. De grote componist leefde echter in een tijd dat de fluit nog steeds in ontwikkeling was. Pas in 1847 ontwikkelde Theobald Böhm een systeem van kleppen met overbrenging door hendels en heveltjes waardoor het instrument geen lucht meer verloor bij gaten die gesloten moesten blijven. Als Mozart zaterdagmiddag in de Oude Kerk had gezeten…. Vooral in het adagio met een melodie die aan zonnige zomermiddagen deed denken kreeg de soliste alle gelegenheid om de mogelijkheden van haar instrument te etaleren. Het publiek was, gezien het applaus, heel content met het gebodene.

Beethoven Strijktrio
Twee componisten, twee stijlen. Na het lichtvoetige werk van Mozart was het even wennen aan de meer dramatische stijl van Beethoven. In dit trio kreeg, door het gebruik van de cello, de muziek soms een onheilspellend karakter. In het Scherzo ging het soms heftig toe, de muziek deed even denken aan een nest met woedende bijen. Maar in de langzame gedeelten werd dat onheilspellende helemaal veranderd door de warme klankrijkdom die zo’n strijk- trio kan voortbrengen. Hoe goed zo’n drietal musici op elkaar is ingespeeld merk je als toehoorder als ze aan het slot van een deel de akkoorden feilloos tegelijk neerzetten.

Devienne Fluitkwartet
Francois Devienne was zelf een begaafd fluitist en dat is aan zijn composities wel te horen. Bij Mozart is de fluitpartij helemaal een onderdeel van het geheel waarbij begeleiding en solist vaak de melodie van elkaar overnemen. Bij Devienne krijgt de fluit echt een solistische rol met een eigen melodie. Veel virtuoze loopjes met piano herhalingen, kortom nog speelser dan in het kwartet van Mozart. Het publiek volgde de musici met gespannen aandacht van begin tot eind en dankte met een warm applaus.