Concert met Ella van Poucke en haar broer Nicolas – topkwaliteit

IMG_0305

Stichting Beekbergen Klassiek kreeg veel bewondering van het publiek voor de invulling van haar najaarsconcert op zaterdag 11 oktober in de Oude Kerk van Beekbergen. Het is voor de stichting een uitdaging om jonge veelbelovende musici uit te nodigen en het optreden van Ella van Poucke (cello) en haar broer Nicolas (piano) overtrof alle verwachtingen.

Voor Ella (1994) begon het succes al op 10-jarige leeftijd toen ze haar debuut maakte met een optreden in het Concertgebouw Amsterdam; haar broer Nicolas (1992) deed datzelfde op 13-jarige leeftijd. Het is niet verwonderlijk dat dankzij hun intensieve samenwerking een veelheid aan successen en prijzen volgde. Samen namen zij in 2008 het initiatief voor een jaarlijks kamermuziekfestival met als idee jonge topmusici van verschillende achtergronden en nationaliteiten samen te brengen met internationaal bekende musici, het Kamermuziek Festival Amsterdam, waarvan Ella artistiek leider is. Dit festival is inmiddels uitgegroeid tot één van de meest populaire klassieke muziekfestivals in Amsterdam met een steeds prominentere plaats in de internationale muziekwereld.

Op het programma van 11 oktober stonden werken van Bach, Beethoven en Brahms, de componisten die Nicolas ook koos voor zijn recent uitgebrachte piano-cd.

De Viola da Gamba Sonate nr. 1 in G majeur van J.S. Bach, weliswaar oorspronkelijk geschreven voor de viola da gamba, maar ook uitgevoerd op de violoncello, werd met vuur gespeeld. Nicolaas was heel spaarzaam met zijn rechterpedaal en Ella speelde heel duidelijke en heldere frasen, waardoor de polyfonie (meerstemmigheid) die zo kenmerkend is voor de muziek van Bach zeer goed tot uiting kwam.

Als tweede onderdeel is gekozen voor de Cello Sonate No. 3 opus 69 van L. van Beethoven. Ella is zich intensief aan het voorbereiden op deelname aan het Grand Prix Emanuel Feuermann Concours van 17 tot 23 november, waar zij deze sonate zal gaan spelen, waarschijnlijk samen met haar broer. Met deze en meerdere sonates experimenteerde Beethoven met nieuwe structuren en kende hij de cello een steeds volwaardiger rol toe. Dat lieten Ella en Nicolas met hun gevoel voor stijl en toonvorming duidelijk naar voren komen; een grote prestatie voor zulke jonge musici. De sonate opent met het hoofdthema, een mooie cellosolo, gevolgd door variaties op dit hoofdthema, een melodieus samenspel tussen de twee spelers.

Als derde onderdeel stond op het programma de Cellosonate nr. 2 opus 99 van
J. Brahms. Ook Brahms experimenteerde bij deze tweede cellosonate met vorm en hij kende de cello een zodanige partij toe dat deze al direct in het eerste deel een ware strijd levert met de piano met ongekende tremolo’s en trillers. Bovendien houdt Brahms in een deel van de sonate steeds minder een vaste toonaard aan, waardoor de toonaard F al na een paar maten lijkt over te gaan in de toonaard Fis, wat in Brahms’ tijd gewoonweg revolutionair was. Tenslotte zij opgemerkt dat deze sonate buitengewoon lastig voor het voetlicht is te brengen door haar ongekende moeilijkheidsgraad en het is dan ook een buitengewone prestatie die Ella en Nicolas hier neerzetten.

Het publiek heeft duidelijk genoten van deze twee jonge, zeer veelbelovende, musici. Dat er een toegift moest komen bleek wel uit het aanhoudend applaus. Ella en Nicolas speelden nog het eerste deel van de Fantasie Op 73 van R. Schumann. Een zeer romantisch stuk, oorspronkelijk geschreven voor klarinet en door Schumann zelf bewerkt voor viool en altviool.

Meer informatie over de concerten: www.beekbergenklassiek.nl

Beekbergen, 11 oktober 2014
Ada van Exel / Maarten Willers